ff niet

Even geen blog, geen tijd, andere dingen etc etc.
Sorry.

Burqa, Niqaab en witte tennissokken...

Ik weet het even niet meer. Meestal heb ik mijn meningen kant en klaar paraat, op zijn minst totdat ik iemand tegenkom die meer van het onderwerp weet dan ik. En dàn nog (ik ben tenslotte een lid van mijn familie). Maar nu weet ik het even niet meer.

Ik heb tolerantie altijd hoog in het vaandel gedragen (denk ik). Of iemand al dan niet een baard, hoofddoek, horloge, witte tennissokken of wat dan ook draagt, het kan me niet schelen. En bepaalde uiterlijkheden verbieden, daar zie ik al helemaal het nut niet van in. Maar nu heeft België, een toch alleszins redelijk land, de Burqa en Niqaab in openbare ruimtes verboden. Dat betekent overal, behalve binnenshuis.

En nu weet ik het dus even niet meer. De lichaamssluier vind ik een verfoeilijk ding. Gevaarlijk voor de vrouw die erin loopt (denk maar aan een aanstormende bus die je niet ziet), onderdrukkend en buitengewoon vrouwonvriendelijk. Maar verbieden? In de internationale terreur campagne die gevoerd wordt door allerlei overheden om ons toch vooral erg bang te krijgen, zien we nu onder elke burqa een zelfmoordaanslag. Maar verbieden? Aan de andere kant wil je die onzin toch ook niet op straat hebben. Toch?

In Frankrijk heeft het voorstel tot verbieden van Niqaab en Burqa het niet gehaald, de iets minder dan 300 vrouwen die erin lopen, mogen dat blijven doen. Het heeft wel veel krantenpapier en journaaltijd gekost, dat wel. België verbiedt het wel, Nederland stemt er zijn verkiezingen op af. En ik weet het even niet meer.

Gewoon slikken of toch eerst spoelen?

Hebben jullie dat ook dat je bij sommige handelingen altijd aan bepaalde mensen denkt (of situaties).

Als ik het vaatdoekje uitknijp en naast de gootsteen neerleg, moet ik altijd aan mijn oma denken. Die zei altijd: "aan het vaatdoekje herken je de huisvrouw". Bij ons dus altijd netjes schoon en opgevouwen. Dat de rest van mijn huis een zwijnestal is (of hondenhok), maakt niet uit. Als ik een draad in een naald steek, denk ik aan mijn andere oma (zie een eerder blog over jonge ogen), als ik sla schoonmaak, denk ik aan Jantje Fontijne (die het binnenste van de sla weggooide en daarmee Carey over zich heen kreeg). Als ik mijn tanden poets, hoor ik mezelf aan mijn vader vragen "moet je nou eerst drinken of eerst je mond spoelen na het poetsen?". Volgens mijn vader maakte dat niet uit, maar ik heb zo mijn twijfels? En zo heb ik nog wel een paar van die associaties.

Hebben jullie dat nou ook?

Achter de wolken, schijnt de zon. Maar hoe?

Hoe komt het toch dat als de zon door gaten in de wolken schijnt, de stralen naar links en naar rechts schijnen? Ik heb altijd geleerd (jawel, ook ik heb wel eens lang genoeg geluisterd naar een leraar) dat de zon zover van de aarde af staat, dat de stralen loodrecht op de aarde vallen. Dus het kan niet dat die stralen naar links en naar rechts stralen door de gaten in de wolken heen. En het heeft ook met mij te maken, want ze stralen links en rechts vanaf mijn gezichtspunt. Hoe kan dit? Het is wel mooi, dat dan weer wel.
Oh ja, voor wie het me kan uitleggen, heb ik vast nog wel ergens een prijsje liggen...

Ach, dat beetje sneeuw...

Alerte Orange hier in de Pyrénées Orientales: het sneeuwt. En niet zo'n beetje! Hier in Ortaffa is ongeveer 40 centimeter gevallen, niemand gaat meer ergens heen in de auto. Behalve wij natuurlijk, vrienden belden net dat ze in Perpignan gestrand waren gisterenavond. Na een nachtje hotel blijkt er geen bus noch taxi te gaan en vroegen ze of wij ze even gingen halen in Elne, ongeveer 4km hier vandaan.

De foto hiernaast is genomen tussen Ortaffa en Bages, allemaal verlaten auto's langs de weg en in sloten geslipt. Indrukwekkend!

Wij zijn gelukkig, met vrienden en boodschappen, na 3 uur avonturen, veilig thuis gekomen, dankzij met name een vorig jaar gedane investering in goede sneeuwkettingen. En we hebben weer een mooi verhaal te vertellen!

Inmiddels smelt alles razendsnel en schijnt het zonnetje. Komt allemaal weer goed, dus.

Amour, orgue, délice...

Drie Franse woordjes die op het eerste gezicht niets met elkaar gemeen hebben. Liefde, orgel, heerlijkheid. En toch delen ze een bijzondere eigenschap: het zijn woorden die in het enkelvoud mannelijk zijn en in het meervoud vrouwelijk:

Un amour - mes premières amours

Un orgue - les orgues joyeuses

Un délice - les superbes délices

Weer wat geleerd dus! De meeste Fransen gebruiken de woorden automatisch goed, zonder erbij na te denken. Maar dat stadium heb ik niet bereikt en ik betwijfel of dat het er ooit van gaat komen...

Tochtje naar Beziers

Gisteren waren we toeristen. Lekker gezellig! 's Ochtends vertrokken en op naar Béziers, een oud stadje waar ik al veel leuke verhalen over gehoord had. Bovendien was er, had ik op de kaart gezien, in de buurt een Tempel van Venus en een Romeins Aquaduct.

Erg mooi Béziers, maar wel leeg op een zondag. Ik denk dat het leuker is om door de week naar het stadje te gaan. Het laatste deel van het Canal du Midi vormt daar een aquaduct over de rivier de Aude (waar het departement naar vernoemd is).

Na een lekkere bistrot-lunch zijn we op zoek gegaan naar de Venustempel en het Aquaduct, bij het dorpje Vendres. De Tempel was afgesloten wegens opgravingen (een hoopje van ongeveer 10 meter doorsnee met wat archeologische resten, ik moest erg aan vroegere vakanties met mijn ouders denken). Het aquaduct vonden we bij toeval, de foto's verklaren waarom.

Een heerlijk toeristisch dagje gehad, dat wel.

Email à l'ancienne

Gisteren in Banyuls dels Aspres zaten Erik, Michael en ik op een terrasje aan een (geloof me) welverdiend pilsje, café crème-pje, cq Oranginaatje. Daarna deden we een slagje door het dorp en kwam ik deze oude reclametekst tegen. En dan zeggen ze dat de Fransen achterlopen wat betreft internet!

Chandeleur

Een vriendin beloofde crêpes te maken voor Chandeleur. Wat dat precies was, wist ze niet, maar het had te maken met de dag tussen winter en lente, of zoiets. Wanneer het ongeveer Chandeleur was, zou ik weten omdat dan overal crêpe-pannen in de aanbieding zouden staan.

In Frankrijk wordt veertig dagen na de Kerst Chandeleur gevierd, ofwel Maria Lichtmis. Dit laatste heb ik opgezocht, want er is geen levende Fransman die nog weet wat Chandeleur is. Ja, crêpes eten, lekker veel! Dus dat hebben we gedaan, afgelopen dinsdag. Crêpes met cider. Lekker!

Een tekst zonder spatie is als een vis zonder water

Wat moet het toch erg zijn om een spatie te zijn. Een spatie is altijd alleen, ze heeft nooit eens iemand zoals zij naast zich. Een spatie telt niet mee in de lettertelling en wordt niet eens uitgesproken. En toch, wat is een tekst zonder spaties? Een zootje, een onleesbare brij, een nachtmerrie, een bloederige moordpartij, een lachwekkend gebrabbel! Maar wordt een spatie daar ook maar een milligrammetje voor gewaardeerd? Niet dus. Een spatie wordt niet uitgesproken en komt niet in het alfabet voor. Toch gebruikt een spatie meer papier in willekeurig welke tekst dan wat voor letter dan ook.

Conclusie: de spatie wordt walgelijk ondergewaardeerd! Daarom dit blogstukje: LEVE DE SPATIE, WAT MOESTEN WE ZONDER!

Je kunt lid worden van de aksiegroep door 25€ over te maken naar mij, ter redding van de spatie. En er is een prijsvraag: degene die weet hoeveel spaties in dit stukje staan, wint de Hoofdprijs! Jawel, de H O O F D P R I J S !

Eerst méchoui eten en dan naar de toubib

In het Frans zijn veel Arabische woorden. If you want to bluff you way into the French language, gooi zo nu en dan zo'n woord door je gebrabbel heen en het lijkt al heel wat. Bijvoorbeeld :

• Méchoui : barbecue -> "on va faire le mechouï ce soir"
• Toubib : dokter -> "il est allé voir le toubib"
• Caoua (spreek uit ka-oh-ah) : koffie -> "je vais prendre mon p'tit caoua au café"
• Bled : klein dorpje, een gat -> "nous habitons un petit bled dans la montagne"
• Kif-kif : gelijk, hetzelfde -> "Si tu passe par Lyon ou le Pont de Millau, c'est kif-kif"
• Un chouia : een beetje -> "encore un chouia à droite et c'est bon".

Dan nog wat "bààà" en "bof" ertussen door en op het goede moment je schouders ophalen of je handen uitspreiden en het lijkt al heel wat.
Succes!

Curriculum Vitae

Vanochtend ben ik bij de Pôle Emploi geweest (zeg maar het Arbeidsbureau). Ik woon nu 5 1/2 jaar in Frankrijk, werk in de zomer op een camping en krijg in de winter een uitkering. Voor die uitkering moet je bij het arbeidsbureau ingeschreven staan, solliciteren en zo nu en dan langskomen. Ik solliciteer regelmatig op banen die langer duren dan de 6 maanden van de afgelopen 5 jaar, maar ik krijg niet eens een ontvangstbevestiging. Nou dacht ik dat dat door de Franse desorganisatie kwam, maar volgens mijn (nieuwe) adviseuse komt het door mijn CV. Dat is te Hollands.

In Nederland ligt de nadruk op opleiding en vervolgens werkervaring. Je vult in waar je gewerkt hebt en wat je functie daar was. De ontvanger van het CV kan daaruit je niveau opmaken. In Frankrijk moet je vertellen wat je kan, je moet je competenties opschrijven. En dat is on-Hollands, kom ik nu achter, want ik heb daar een beetje moeite mee. Nederlanders zijn gewend zich meer bescheiden op te stellen. Wij schrijven "receptionniste op een camping" en gaan ervan uit dat de ontvanger het dan wel snapt. Op een Franse CV moet staan dat je receptionniste was en dat je dus goed bent in mensen ontvangen, contacten per balie kunt hanteren, de telefoon kunt aannemen en een computer kunt bedienen. Dan zoom ik al een beetje uit, want dat lijkt me toch enigszins logisch?

Enfin, ik ga nu dus een nieuw CV opstellen, ben benieuwd of ik nu wel een ontvangstbevestiging ga krijgen...!

Een nieuw familielid !

We hebben een caravan gekocht. Een hele leuke, kleine, lieve, oude, 2 persoons caravan. Zo eentje van: "altijd binnen gestaan bij een oud vrouwtje in de garage, nooit gereden, etc". En inderdaad ziet het ding er piekogaaf uit, als nieuw. Maar dan wel nieuw van de 70er jaren (picture bruin en oranje). Er zit zelfs een nog nooit gebruikte luifel bij!

Erik is druk bezig met gas en elektra in orde te krijgen en ik heb wat spullen gekocht om koffie te kunnen drinken en een boterhammetje te kunnen smeren. Zodra het wat aangenamer wordt hier in het Zuiden, gaan we hem inwijden. Weekendje weg naar een camping à la ferme, met natuurlijk een goed restaurantje in de buurt.

Oh ja, hij is te huur. Romantiek verzekerd en prijs op aanvraag.

All you need is love, tatatadada...

Twee verschillen tussen John Lennon en Ossama Bin Laden:

1. de één is voor vrede, de andere voert oorlog

2. de één deed veel aan sex, de andere bewaart zich voor de 40 maagden.

De katholieke kerk had het al door, onthoud mensen sex en ze worden bloedje fanatiek. Zonder kerk of geloof is de enige reden waarom wij op aarde zijn geen andere dan de voortplanting, het voortbestaan van de soort. Dat is een erg sterke drift, als je die verbiedt, zondig verklaart, het licht moet erbij uit etc., dan krijg je rare dingen. Denk kruistochten, jihad, priesters die rare dingen met kinderen uithalen.

Dus, mensen, doe niet moeilijk. Houd van elkaar en probeer dan toch op zijn minst het landelijk gemiddelde van 2x per week vast te houden. Succes, ik hoor wel hoe het ermee staat.

Elle est belle, ma soeur

Vandaag heeft mijn zus meegewandeld door de Corbières: 580 meter hoogteverschil en 13 kilometer in de (bijna) vrieskou. Petje af, want ze hield het (volledig ongetraind) goed vol en het was nog gezellig ook!

De hele dag zeiden de meewandelende heren tegen me: "elle est belle, ta soeur". Op een gegeven moment zeg ik tegen mijn zusje, ze vinden je allemaal mooi, zus. Pfoe, zegt mijn zus, die Franse kerels zeggen dat tegen iedereen, stelt niets voor.

Toen ging ik daar even over nadenken (je hebt de tijd tijdens 13 km). Ik loop nu al 5 jaar elke week een hele dag door de bergen, onder andere met deze Franse heren en nog nooit, en dan werkelijk nooit, heeft iemand me verteld dat ik "belle" ben. Wel dat ik zo goed Frans spreek, dat ik goed wandelingen leid, dat ik zo'n leuk hondje heb, dat ik altijd zo lekker rustig blijf, maar nooit dat ik "belle" ben. Dus moet het waar zijn, dat van mijn mooie zus. Helaas heeft ze ook nog hersens en is ze (meestal) ook erg aardig. Zucht...

Il neige sur Ortaffa

Het sneeuwt! En het is koud, alle verwarmingen staan aan, inclusief de houtkachel. En het is van die natte sneeuw, het blijft niet echt liggen. Ik ga een kopje thee zetten!

De goeie ouwe tijd...

Als je een kikker in een pan stopt en die langzaam opwarmt tot het kookpunt, blijft de kikker in de pan zitten en reageert niet. Als je de kikker in een pan kokend water gooit, springt hij er meteen uit. Zo gaat het ook met veranderingen om ons heen. Toen de LP vervangen werd door de CD dacht ik nog "daar doe ik niet aan mee, platen zijn goed genoeg en ik heb er al zoveel (toch wel 20). Ik ga geen CD-speler kopen. Na een jaar had ik een CD-speler (LP's waren al bijna niet meer te krijgen) en inmiddels heb ik kastenvol met CD's.

Hetzelfde gebeurde met de komst van internet. In het begin kon ik met niet goed voorstellen waar je dat in godsnaam nodig voor zou hebben. Informatie opzoeken kun je ook in de bieb en wat is er mis met een leuke kaart of lange brief? En moet je me nou zien! Als ik een dag niet voor een computer gezeten heb, word ik zenuwachtig!

Al die veranderingen zijn zo gewoon geworden dat ik me al niet meer kan voorstellen hoe het vroeger was. Ik vind mijn leven heel gewoon en zoveel echte veranderingen zijn er niet geweest, toch? En dan denk ik aan de gulden, aan faxen, aan in 3 dagen naar Zuid-frankrijk rijden over boemelwegen, de tijden zonder internet en e-mail, telewerken, digitale camera's, DVD's, Ryanair en ga zo maar door.

Ik begin me te verheugen op mijn oude dag, als ik met een schare blozende kindergezichtjes om me heen zit te vertellen over Vroeger. Geen computers, gewoon Scrabble op een bord spelen, schrijven met een pen, Pipo de Clown op tv. Dan heb ik ook eens wat te vertellen...