Il neige sur Ortaffa

Het sneeuwt! En het is koud, alle verwarmingen staan aan, inclusief de houtkachel. En het is van die natte sneeuw, het blijft niet echt liggen. Ik ga een kopje thee zetten!

De goeie ouwe tijd...

Als je een kikker in een pan stopt en die langzaam opwarmt tot het kookpunt, blijft de kikker in de pan zitten en reageert niet. Als je de kikker in een pan kokend water gooit, springt hij er meteen uit. Zo gaat het ook met veranderingen om ons heen. Toen de LP vervangen werd door de CD dacht ik nog "daar doe ik niet aan mee, platen zijn goed genoeg en ik heb er al zoveel (toch wel 20). Ik ga geen CD-speler kopen. Na een jaar had ik een CD-speler (LP's waren al bijna niet meer te krijgen) en inmiddels heb ik kastenvol met CD's.

Hetzelfde gebeurde met de komst van internet. In het begin kon ik met niet goed voorstellen waar je dat in godsnaam nodig voor zou hebben. Informatie opzoeken kun je ook in de bieb en wat is er mis met een leuke kaart of lange brief? En moet je me nou zien! Als ik een dag niet voor een computer gezeten heb, word ik zenuwachtig!

Al die veranderingen zijn zo gewoon geworden dat ik me al niet meer kan voorstellen hoe het vroeger was. Ik vind mijn leven heel gewoon en zoveel echte veranderingen zijn er niet geweest, toch? En dan denk ik aan de gulden, aan faxen, aan in 3 dagen naar Zuid-frankrijk rijden over boemelwegen, de tijden zonder internet en e-mail, telewerken, digitale camera's, DVD's, Ryanair en ga zo maar door.

Ik begin me te verheugen op mijn oude dag, als ik met een schare blozende kindergezichtjes om me heen zit te vertellen over Vroeger. Geen computers, gewoon Scrabble op een bord spelen, schrijven met een pen, Pipo de Clown op tv. Dan heb ik ook eens wat te vertellen...