Vol verwachting klopt mijn hart...

Laatst probeerde ik aan een Franse vriend de lol van surprise-avond uit te leggen. Dat lukt nog wel, ook Fransen hebben gevoel voor humor. Maar wat dan precies een surprise is: het mag geen geld kosten en zelfgemaakt zijn en inspelen op een actuele gebeurtenis die te maken heeft met de ontvanger en dan ook nog liefst een beetje op de rand, gedicht erbij, en oh ja, niemand mag weten dat jij de gever bent... Onbegrip in het Franse kamp.

Ondertussen freubel ik surprises in elkaar, met de grootste voorpret natuurlijk. Zelfs al vindt mijn slachtoffer mijn kadootje niet leuk, het kan mij niet deren. Ik heb al genoeg lol van het maken van die onzin! A.s. zaterdag is het zover, ik kan bijna niet wachten!

Effe weg...

Ik ben effe weg, maar wanhoop vooral niet. zaterdag 27 november kunnen jullie weer genieten van mijn ontzettend leuke, tot nadenken zettende, gevatte, intelligente, diepgaande, gezellige, interculturele, stichtende, taalkundig verrassende en vooral weldoorwrochte stukjes.

Het vliegtuig was scratché.

Gisteren vertelde vriendin een mopje, best een leuke maar daar gaat het nu even niet over. In het verhaaltje crashte een vliegtuig, of zoals zij zei: "l'avion cratchait". Dat doen de Fransen vaker, een Engels woord zodanig verfransen dat iemand als ik het niet meer helemaal begrijpt of, erger nog, gaat lachen. Enkele voorbeelden:

• Een talkie-walkie heet hier een walkie-talkie (vraag me in godsnaam niet waarom)
• Chatten op internet heet chatcher (spreek uit als tsjatsjee)
• Een vliegtuig crasht dus niet, maar scratcht.

Nou jij weer...

Als de kat in China zit...

Mijn liefje zit in China, dus dat geeft mij de gelegenheid om schandelijk vaak te gaan wandelen. Niet omdat dat anders niet mag of zo, maar gewoon omdat ik nu toch niets beters te doen heb gedurende 3 weken. Er is afgelopen week sneeuw gevallen in de Pyreneeën, dus de sneeuwschoenen kunnen ook alweer uit het vet.

En ik voel het aan me water, dit gaat een super wandelseizoen worden! Geen blessures, mooi weer, goed gezelschap. We hebben met een aantal al een date om te gaan skiën zodra er voldoende sneeuw ligt.

100% Zwitserleven gevoel, maar dan zonder het geld, helaas...

Hoe doen ze het toch?

Gisteren ben ik terug gevlogen vanuit Eindhoven naar Gerona met Ryanair. En zoals elke keer als ik in het vliegtuig zit, vraag ik me af hoe ze het toch doen. Hoe kun je nou winst draaien, laat staan quitte draaien, op een vliegtuig van 240 stoelen, waarvan er ongeveer 200 bezet zijn en waarvan de gemiddelde prijs schat ik 60 euro per stoel is (en dan schat ik het hoog in). Dat is dan €12.000 in het laatje. Daar moet de kerosine en milieheffing voor betaald worden, het personeel (ik schat 6 mens), vast ook wel belasting en het vliegtuig wordt ervan onderhouden en afgeschreven. Dat kan toch niet?

Ik vermoed dat Ryanair start/landgeld krijgt van de vluchthavens waar ze komen. Anders kan het niet uit. Toch? Iemand ideeën? Want ik vlieg ongeveer 4xper jaar met Ryanair en ik zou het wel eens willen weten...

Leven met honden

Sinds onze honden niet meer bij ons op de slaapkamer slapen, is het iets minder geworden. Maar we moeten nog steeds erg oppassen met geluid maken 's ochtends vroeg. Tenminste, als we nog even willen blijven liggen. Je uitrekken levert al genoeg decibel voor een hond om te horen dat de baas wakker is. Gevolg: twee honden die de trap op stormen en voor de deur van de slaapkamer gaan zitten piepen. Aini (de blonde Lab) doet dat op klagelijke en zangerige toon. Bij Tara (zwart) is het meer een soort gepijnigd kreunen. En dan steeds harder: "horen jullie ons wel".

Ik doe dan net of ik niets hoor (Erik ook trouwens), want de eerste die zegt "shit, de honden zijn wakker", die maakt dan officieel de ander wakker en dan moet die eerste de honden uit gaan laten. Snap je hem? Meestal zijn Eriks zenuwen iets zwakker dan de mijne en staat hij op. En ik blijf nog even liggen.

Niet slecht he, het Franse leven?

Een nieuwe look...

Ik had er genoeg van, het moest eraf. De kapster had geen tijd en ik werd GEK van de pony die in mijn ogen hing. Toen heb ik Erik eens lief aan gekeken en die heeft de schaar erin gezet.

Dus voor alle haar-puristen (mn de nichtjes, schoonzussen, vriendinnen, moeder en zus): sorry. Voor alle anderen: probeer het ook eens, het voelt erg lekker!