Achter de wolken, schijnt de zon. Maar hoe?

Hoe komt het toch dat als de zon door gaten in de wolken schijnt, de stralen naar links en naar rechts schijnen? Ik heb altijd geleerd (jawel, ook ik heb wel eens lang genoeg geluisterd naar een leraar) dat de zon zover van de aarde af staat, dat de stralen loodrecht op de aarde vallen. Dus het kan niet dat die stralen naar links en naar rechts stralen door de gaten in de wolken heen. En het heeft ook met mij te maken, want ze stralen links en rechts vanaf mijn gezichtspunt. Hoe kan dit? Het is wel mooi, dat dan weer wel.
Oh ja, voor wie het me kan uitleggen, heb ik vast nog wel ergens een prijsje liggen...

Ach, dat beetje sneeuw...

Alerte Orange hier in de Pyrénées Orientales: het sneeuwt. En niet zo'n beetje! Hier in Ortaffa is ongeveer 40 centimeter gevallen, niemand gaat meer ergens heen in de auto. Behalve wij natuurlijk, vrienden belden net dat ze in Perpignan gestrand waren gisterenavond. Na een nachtje hotel blijkt er geen bus noch taxi te gaan en vroegen ze of wij ze even gingen halen in Elne, ongeveer 4km hier vandaan.

De foto hiernaast is genomen tussen Ortaffa en Bages, allemaal verlaten auto's langs de weg en in sloten geslipt. Indrukwekkend!

Wij zijn gelukkig, met vrienden en boodschappen, na 3 uur avonturen, veilig thuis gekomen, dankzij met name een vorig jaar gedane investering in goede sneeuwkettingen. En we hebben weer een mooi verhaal te vertellen!

Inmiddels smelt alles razendsnel en schijnt het zonnetje. Komt allemaal weer goed, dus.

Amour, orgue, délice...

Drie Franse woordjes die op het eerste gezicht niets met elkaar gemeen hebben. Liefde, orgel, heerlijkheid. En toch delen ze een bijzondere eigenschap: het zijn woorden die in het enkelvoud mannelijk zijn en in het meervoud vrouwelijk:

Un amour - mes premières amours

Un orgue - les orgues joyeuses

Un délice - les superbes délices

Weer wat geleerd dus! De meeste Fransen gebruiken de woorden automatisch goed, zonder erbij na te denken. Maar dat stadium heb ik niet bereikt en ik betwijfel of dat het er ooit van gaat komen...

Tochtje naar Beziers

Gisteren waren we toeristen. Lekker gezellig! 's Ochtends vertrokken en op naar Béziers, een oud stadje waar ik al veel leuke verhalen over gehoord had. Bovendien was er, had ik op de kaart gezien, in de buurt een Tempel van Venus en een Romeins Aquaduct.

Erg mooi Béziers, maar wel leeg op een zondag. Ik denk dat het leuker is om door de week naar het stadje te gaan. Het laatste deel van het Canal du Midi vormt daar een aquaduct over de rivier de Aude (waar het departement naar vernoemd is).

Na een lekkere bistrot-lunch zijn we op zoek gegaan naar de Venustempel en het Aquaduct, bij het dorpje Vendres. De Tempel was afgesloten wegens opgravingen (een hoopje van ongeveer 10 meter doorsnee met wat archeologische resten, ik moest erg aan vroegere vakanties met mijn ouders denken). Het aquaduct vonden we bij toeval, de foto's verklaren waarom.

Een heerlijk toeristisch dagje gehad, dat wel.

Email à l'ancienne

Gisteren in Banyuls dels Aspres zaten Erik, Michael en ik op een terrasje aan een (geloof me) welverdiend pilsje, café crème-pje, cq Oranginaatje. Daarna deden we een slagje door het dorp en kwam ik deze oude reclametekst tegen. En dan zeggen ze dat de Fransen achterlopen wat betreft internet!

Chandeleur

Een vriendin beloofde crêpes te maken voor Chandeleur. Wat dat precies was, wist ze niet, maar het had te maken met de dag tussen winter en lente, of zoiets. Wanneer het ongeveer Chandeleur was, zou ik weten omdat dan overal crêpe-pannen in de aanbieding zouden staan.

In Frankrijk wordt veertig dagen na de Kerst Chandeleur gevierd, ofwel Maria Lichtmis. Dit laatste heb ik opgezocht, want er is geen levende Fransman die nog weet wat Chandeleur is. Ja, crêpes eten, lekker veel! Dus dat hebben we gedaan, afgelopen dinsdag. Crêpes met cider. Lekker!

Een tekst zonder spatie is als een vis zonder water

Wat moet het toch erg zijn om een spatie te zijn. Een spatie is altijd alleen, ze heeft nooit eens iemand zoals zij naast zich. Een spatie telt niet mee in de lettertelling en wordt niet eens uitgesproken. En toch, wat is een tekst zonder spaties? Een zootje, een onleesbare brij, een nachtmerrie, een bloederige moordpartij, een lachwekkend gebrabbel! Maar wordt een spatie daar ook maar een milligrammetje voor gewaardeerd? Niet dus. Een spatie wordt niet uitgesproken en komt niet in het alfabet voor. Toch gebruikt een spatie meer papier in willekeurig welke tekst dan wat voor letter dan ook.

Conclusie: de spatie wordt walgelijk ondergewaardeerd! Daarom dit blogstukje: LEVE DE SPATIE, WAT MOESTEN WE ZONDER!

Je kunt lid worden van de aksiegroep door 25€ over te maken naar mij, ter redding van de spatie. En er is een prijsvraag: degene die weet hoeveel spaties in dit stukje staan, wint de Hoofdprijs! Jawel, de H O O F D P R I J S !