Tour de France in Argeles sur Mer

De Tour de France gaat langskomen. En dan bedoel ik ook, langs-komen. In Argeles sur Mer, op 8 juli. Van 12 uur 's middags tot 8 uur 's avonds gaan alle wegen gaan dicht in de wijde omgeving. De Tour trekt door Argeles heen om vervolgens in Perpignan te eindigen.

Dit is net zoiets als dat de Koningin op Koninginnedag naar jouw dorp komt. Een grote gebeurtenis dus. En de camping waar ik werk zit er echt midden in. Op de kaart zie je onderaan een lus, in Argeles sur Mer. In die lus zitten de meeste campings van het dorp, net zoals de onze.

Ik denk dat ik die dag maar met de fiets naar mijn werk ga...

Wandelen...

Afgelopen dinsdag heb ik een wandeling gemaakt. De laatste dit seizoen met de wandelclub, dus ik had een extra zware uitgezocht. Samen met mijn maatje Louis (die net als ik dit zootje ongeregeld dat zich wandelclub noemt, veilig door de bergen van de Pyrénées Orientales probeert te leiden), hadden we een afschrik-campagne gevoerd. We wilden namelijk absoluut een bepaalde top bereiken (de Madres, 2469 m) en daarvoor moesten we doorlopen. We wilden dus geen watjes, zere knieën, te hard kloppende harten en zeurkousen mee.

Het resultaat van deze ontmoedigingscampagne was dat we met een record aantal mensen bij de auto's stonden: 33 mensen met hooggespannen verwachtingen. De moed zonk me in de schoenen, want probeer maar eens met 33 mensen een beetje tempo te houden!

Maar we hebben het gehaald. 9 uur nadat we de auto's verlaten hadden, kwamen we weer terug. Doodmoe maar een prachtige ervaring rijker. Maar één persoon die in de rivier gevallen is (nat pak) en een paar mensen die ernstig over hun grenzen zijn gegaan bij het klimmen, maar iedereen heeft het gehaald. Alles stond in bloei, het was prachtig weer, kortom een superdag!

Volgende week dinsdag een eindmaaltijd (Fransen vinden altijd wel een reden om samen te eten en te borrelen, met jeu de boules na natuurlijk). En dan ga ik de hele zomer lekker met Erik en de hondjes al die wandelingen lopen die voor de club te ver, te hoog, te eng zijn.

Trakr, de held

De Duitse Herder Trakr heeft tijdens de ramp op 11 september 2001 levens gered. Onder het puin van soms wel 9 meter dik, rook hij mensen die eronder begraven waren en gaf dat door aan zijn baasje. Trakr is een echte Amerikaanse held en heeft zoals dat in Amerika gaat, een medaille gekregen.

Een medisch bedrijf heeft een wedstrijd uitgeschreven waar mensen hun huisdier konden aanmelden voor klonen. Dat is een handeling waardoor bijvoorbeeld een hond precies nagemaakt kan worden door een cel van die hond te nemen, die in een lege eicel te stoppen en die dan te laten uitbroeden door een vrouwtjeshond. Die wedstrijd is gewonnen door het baasje van Trakr.

Trakr is overleden, maar de 5 klonen zijn inmiddels geboren. Eerst eentje en daarna nog vier. Het baasje van Trakr is ontzettend blij met de honden, ze lijken allevijf als twee (of liever vijf)druppels water op hun vader, dus waarschijnlijk worden het goede reddingshonden. Het klonen van een huisdier kost trouwens ongeveer 100.000 Euro.

Waar zijn de grenzen in wat je nog mag doen als je ingrijpt in de natuur? Mag je een hond klonen die een geweldige reddingshond was? Of die er heel bijzonder uit zag? Of een paard, een pony? Of... een mens? Wat is het verschil, klonen van een dier of van een mens? Mag je alles doen wat mogelijk is, gewoon omdat het kan? Ik ben benieuwd wat jullie vinden...

De Generatiekloof

Het Franse woord voor puber is "ado", wat een afkorting is van adolescent. Uitspraak ah-dó. Ik vind het woord ado veel leuker dan puber, zodoende.

Ik heb wel wat met ado's, ik vind ze grappig, eigenzinnig, interessant. En ik herken mezelf in ze, zoals ik op die leeftijd was. Behoorlijk onzeker voornamelijk, maar toch ook met een duidelijke mening over de meest uiteenlopende zaken: ouders zijn stom, trends belangrijk in zoverre dat je er dus ECHT NIET aan meedoet. Ik praat ook graag met ze, ik vind het leuk te horen waar ze mee bezig zijn, misschien kan ik ze wat tips geven...

En daar gaat het dan mis, want een tip of advies geven aan een ado werkt niet. Hoezeer ik me ook herken in een puber, ze herkennen zich absoluut niet in mij. Ik ben ouderwets, weet niks, kan niks en heb bovendien nooit echt geleefd. Niet ècht, niet zoals zij in ieder geval. En ook daar herken ik mezelf dan natuurlijk weer in. Als je 14 of 15 bent, is 25 oud en gesetteld. En een tante van 47, die woont gewoon niet eens op dezelfde planeet als jij.

Jammer, want ze zouden zoveel van me kunnen leren die kids. Hoe je met lastige ouders of leraren om kunt gaan, hoe je een vakantiebaantje regelt, op reis kunt gaan enzovoorts. Maar ik houd wijselijk mijn mond, want ik weet ook nog dat toen ikzelf 14 of 15 was, niets ergerlijk was dan zo'n stokoude tante die zo nodig jong moest doen. Er rest mij niets dan vanaf de zijlijn kijken hoe ze het gebaande parcours lopen dat alle generaties voor hen ook al gelopen hebben. Maar een beetje jammer blijft het wel.

Duif is dood...

Er was eens een duif in Zuid-Afika
Het was een grote cricket-fana.
Hij kwam tot zijn val
door een cricketbal
We aten hem, met vla na.

Mama, ze lachen me uit !

Een taal echt goed leren is moeilijk. En ik kan het weten want ik woon inmiddels alweer 5 jaar in Frankrijk en ze lachen me nog steeds uit. Maar er zijn dingen die KUN je gewoon niet leren. Als het hier in Frankrijk regent, dan regent het "zoals de koeien piesen" of "het regent koorden". Als je wilt zeggen dat iemand tot St Juttemis kan wachten tot hij iets gaat meemaken, dan zeg je dat hij kan wachten "tot de kippen tanden krijgen". Hoe kun je dat nou uit je hoofd leren?

Maar ik moet zeggen, ik krijg er wel veel vrienden door. Hoe? Nou, je moet je voorstellen dat je in Nederland een Chinees tegenkomt die steeds heel bij de hand zegt: "Tjonge, het regent echt kachelpijpen", of "Ik ben zo moe, ik ben overleden". Geloof me, ze liggen hier steeds in een deuk om me. En ik leer het natuurlijk niet af, want ik wil altijd maar opscheppen hoe goed ik Frans spreek en dan gooi ik er weer een spreekwoord of gezegde in. Wijsneus!

Goed, voor degenen onder jullie die ook willen opscheppen met spreekwoorden en gezegden:

"Tu as du chien" = Jij hebt iets van een hond = jij ziet er sexy uit
"Couper les cheveux en quatre" = Haren in vier stukken knippen = Pietluttig zijn
"Erik a des yeux bridées" = Erik heeft spleetogen = Erik zit onder de plak (de teugels die hij om zijn hoofd heeft, geven hem spleetogen".

NIET TE LEREN TOCH??

Me broer de schrijver

Ik heb een broer. OK, ik heb vier broers, maar dit is mijn meest broerige broer. Ik zie hem het vaakst van mijn broers, hij weet het meest over mij, geeft me gevraagd en ongevraagd advies en als ik geluk heb, neemt hij me mee naar een lekker restaurant. Zo'n broer dus.

Deze broer heeft een tijdje geleden bedacht dat hij schrijver wil worden. En omdat mijn broer mijn broer is, gaat dat vergezeld van een gedegen businessplan, goede marketing, een enorme overdosis energie en enthousiasme en een blog: http://schrijverworden.blogspot.com/.

Dat blog laat me een aantal eigenschappen van mijn broer zien die ik eigenlijk niet ken. Waarvan ik het bestaan wel vermoedde, maar die ik nooit zelf heb gezien. En nu laat hij die open en bloot, zomaar, onverbloemd in zijn blog aan iedereen die het wil, lezen: zijn Mannelijke Kant. Zijn bierdrinkende, vrouwonvriendelijke, grofgebekte, constant aan sex denkende, kortom zijn kerel-die-wel-eens-een-biertje-tussen-de-wijntjes-door-wil kant.

Ik moet daar natuurlijk een beetje aan wennen. Mijn aardige, vriendelijke, meestal correcte broer die opeens praat over Miljoenenvrouwen en neuken met de buurvrouw. Maar het leuke is, hij ook! Als hij in zijn blog dan weer met de buurvrouw heeft (willen) liggen rollebollen, komt er in een voetnoot bij dat hij dat natuurlijk nooit zou doen, beste mensen. En dan lig ik in een deuk én heradem ik. Dat is mijn broertje weer, zo ken ik hem en houd ik van hem.

Maar... terwijl ik dit schrijf denk ik, nee, niet goed. Een schrijver moet geen remmingen hebben in wat hij schrijft. Schrijven is een eenzaam vak. En niet alleen vanwege de solistische handeling van het schrijven. Mensen zijn bang van psychiaters en schrijvers. En een goede psychiater of schrijver heeft daar schijt aan.